Transformacja energetyczna w budynkach i transporcie jest konieczna, ale jej koszty mogą być odczuwalne w domowych budżetach. Dlatego w UE powołano Społeczny Fundusz Klimatyczny (SFK) – mechanizm wsparcia dla obywateli w obszarze ogrzewania budynków i transportu, zaplanowany po to, by łagodzić społeczne skutki dekarbonizacji.
SFK jest elementem wdrażania ETS2, czyli rozszerzenia systemu handlu emisjami, które ma objąć od 2027 r. m.in. transport drogowy i ogrzewanie budynków (a także mniejsze instalacje przemysłowe). Opłaty za emisje mają dotyczyć dostawców paliw i energii, ale w praktyce mogą przełożyć się na wyższe ceny – i to właśnie tu fundusz ma pełnić rolę „amortyzatora” dla gospodarstw domowych.
Budżet SFK to 65 mld euro, a wydatkowanie środków ma się odbywać poprzez krajowe Plany Społeczno-Klimatyczne (PSK), które opiszą działania, programy i finansowanie. W dokumencie wskazano też, że Polska może otrzymać 15,2 mld euro w latach 2026–2032, a przy uruchomieniu ETS2 zgodnie z planem i prognozowanych cenach uprawnień – łącznie nawet 37 mld euro z całego systemu (w tym 22 mld euro pozostałych wpływów z ETS2 poza SFK oraz ok. 3,8 mld euro krajowego wkładu do SFK).
Na co pójdą środki?
Wprost wskazane kierunki wsparcia dotyczą tego, co najszybciej widać w rachunkach i codziennych dojazdach:
kompleksowa modernizacja energetyczna budynków,
wymiana przestarzałych źródeł ciepła na zeroemisyjne,
rozwój dostępnego i przystępnego cenowo transportu zbiorowego.
Dokument podkreśla też, że działania opisane w PSK mogą być realizowane nie tylko z SFK, ale również z przychodów ETS2 uzyskanych przez rządy państw UE.
Sześć głównych rozwiązań
W broszurze zebrano 6 kierunków polityk, które warto uwzględnić przy projektowaniu PSK (w obszarach: renowacje, ogrzewanie, transport). Zaznaczono przy tym, że obok działań wymagających wydatków są też inicjatywy, które mogą wspierać cele społeczne i klimatyczne bez dodatkowych kosztów fiskalnych.
Najważniejsze propozycje to:
wsparcie najemców jako dźwignia zmian: dzielenie kosztów CO₂ między właścicieli i najemców zależnie od efektywności budynku oraz powiązanie podwyżek czynszu z poprawą efektywności,
reforma dopłat do paliw kopalnych: wycofywanie subsydiów, obniżanie obciążeń na energię elektryczną i wspieranie przejścia na czyste ogrzewanie,
OZE dla gospodarstw w trudnej sytuacji: rozwój lokalnych projektów (klastry/spółdzielnie/prosumenci) i zmniejszanie barier podatkowych (wskazano m.in. różnice stawek VAT),
większa dostępność transportu elektrycznego: obniżanie kosztów wejścia (np. leasing społeczny) oraz rozwój taniego transportu publicznego z dodatkowymi zniżkami dla mniej zamożnych,
dotacje „z góry” na modernizację: zamiast mechanizmów rozliczanych po fakcie – wsparcie wypłacane od razu (także przez wykonawcę/dostawcę) z priorytetem dla gospodarstw o niższych dochodach,
szkolenia i kadry: podnoszenie kwalifikacji instalatorów systemów grzewczych i pracowników budowlanych jako warunek sprawnej modernizacji.
Co to oznacza dla mieszkańców?
większy nacisk na inwestycje, które zmniejszają rachunki (termomodernizacja, czyste ogrzewanie),
rozwiązania, które mają chronić osoby mieszkające w nieefektywnych budynkach, zwłaszcza na rynku najmu,
wsparcie dla lokalnej energii z OZE i szukanie sposobów na obniżenie barier wejścia,
rozwój tańszego i dostępnego transportu publicznego, szczególnie poza dużymi miastami,
większa szansa na modernizacje dzięki mechanizmom finansowania „z góry” oraz potrzebnym kompetencjom wykonawców.
Wnioski
Z perspektywy obywateli SFK ma być przede wszystkim tarczą przed kosztami zmian wynikających z ETS2 – a jednocześnie impulsem do inwestycji, które realnie poprawiają komfort życia: cieplejsze domy, czystsze źródła ogrzewania i lepszy transport zbiorowy. Skala możliwych środków (w tym także przychodów ETS2 poza SFK) jest bardzo duża, ale kluczowe będzie to, jak zostaną zaprojektowane PSK: czy wsparcie trafi do osób w trudnej sytuacji i czy zasady będą jednocześnie chronić mieszkańców oraz zachęcać do modernizacji.
Wielkopolska droga do neutralności klimatycznej – konferencja
Wielkopolska droga do neutralności klimatycznej” to II konferencja organizowana w ramach naszego projektu. Będzie to dobra okazja do dyskusji nad najpilniejszymi wyzwaniami pojawiającymi się na drodze do neutralności klimatycznej.
„Droga do zatrudnienia po węglu” to unikalny program pomocy, w którego puli jest pawie 260 mln zł. Pieniądze trafią do pracowników energetyki konwencjonalnej oraz ich rodzin! Z programu mogą skorzystać obecni pracownicy koncernu ZE PAK S.A., byli pracownicy, którzy stracili zatrudnienie po 2018 r. oraz ich rodziny.
W dziką stronę: szkolenie online dla nauczycieli o edukacji przyrodniczej w terenie
Jak prowadzić zajęcia przyrodnicze poza klasą, nawet jeśli nie znamy nazw wszystkich gatunków i nie czujemy się ekspertami od lasu? Jak zachęcić uczniów do uważnego patrzenia na przyrodę, a szkołę do częstszych wyjść w teren? Zapraszamy nauczycieli wszystkich typów szkół i wszystkich przedmiotów z województwa wielkopolskiego na szkolenie online „W dziką stronę: edukacja przyrodnicza w […]